loader
Foto

Sokaksız bölüm 2


Satırların arasında bilmediğim bir şeyler var.

Anlamıyorum, okuyamıyorum, yazamıyorum.

Karaladıkça daha fazla belirginleşiyor.

Silmeye çalıştıkça daha fazla çoğalıyor kelimeler.

Ezberimi bozuyor sürekli.

Bütünleştirmeye çalışıyorum elime yüzüme bulaşıyor her seferinde.

Daha önce de denemiştim aslında.

Sanrılarım bütün bedenime yayılıyor.

Lakayt bir hal alıyor besbelli.

Münakaşa etme isteğim artık hudutlarımı aştı sokaksız.

Her seferinde şiire itiyorsun beni.

Susmak istediğim çok fazla zaman dilimi oldu, biliyor musun sokaksız. Susmak benim için dar ağacında sallanmaktan farksız.

Sadece nefes alan bir beden de yaşamak ile cansız bir beden arasında fark kalmıyor benim için.

Anlamsız boşluklar var sesinde.

Bir türlü birleşmeyen, birleşmesini yardımcı olmadığın şeyler.

Aşikar bir bağımlılığım var aslında sesindeki ezgiye. Kırgın yüz ifadene sırtımı dönmemi bekleme benden.

Zoraki gülüşlerini görüyorum. Susmuş bu sen değilsin biliyorum.

Oysa aynı kaldırımda ağlamıştık.

Yaralarımıza aynı tuzu basmıştık.

Uykusuzluğa esir düştüğümüzde, beraber bütün sokaklarda volta atmıştık.

Sırtını mı dönüyorsun şimdi gülünç bu?

Sırtındaki hançer izlerine aldırış etmeden yaslanıyorsun bir de.

Hepimizin gözle görülmeyen hala acıya yaraları vardı.

Sokaksız o deniz kenarında gözlerini yumduğundan beri, bazı şeyler artık daha zor geliyor biz sokaksızın insanlarına.

Her birimiz daha da karmaşıklaştık.

İnsanoğlunun vazgeçilmez yaşam standartları arasında artık bu.

Gün içerisinde ağladığımız, güldüğümüz, üzüldüğümüz, sustuğumuz...

Tonlarca duygu içerisinde nefes alıyoruz.

Yaşamak istediklerimiz bize kimse vermiyor vermeyecekte.

Hayal kuruyorsanız vazgeçmeyin.

Aşık olduysanız söyleyin.

Mutsuzsanız geriye bakmadan gidin.

Bu hayat istemediğimiz şeyleri yaşamak için, fazlasıyla sebep sunarken bunlara boyun eğmeyi aklınızdan bile geçirmeyin.

 


Ulak Avrupa İle Dünya'dan Haberdar Olun..